Służebnica Boża  siostra Rosario De Soano (Petra Maria Quintana)  urodziła się 13 maja 1866 r. w Soano – Santander (Hiszpania). Była córką Antonia Quintana i Luisy de Argo; na chrzcie otrzymała imiona Petra Maria.

Dorastała w przykładnej rodzinie, która wyróżniała się swoją pracowitością i wypełnianiem obowiązków chrześcijańskich. Petra Maria spędziła młodość pomagając rodzinie w pracach domowych i polowych. Pan Bóg zsyłał na nią próby od wczesnej młodości. W wieku lat czternastu utraciła matkę. To smutne wydarzenie sprawiło, że musiała zastąpić ją w prowadzeniu domu, w wychowaniu młodszego rodzeństwa oraz w pomocy swojemu ojcu podczas pracy na polu.

W  młodości  była  bardzo  pobożna,  należała  do  Trzeciego  Zakonu św. Franciszka.  Bratanica mówiła o niej:  „Wydarzenia w rodzinie, jej formacja chrześcijańska, kierownictwo duchowe i pewne kazanie, które wygłosił Ojciec Luis Amigó, skłoniły ją do poświęcenia się Panu.”

W dniu 8 maja 1889 r., mając 23 lata, wstąpiła do Zgromadzenia w Sanktuarium w Montiel – Benaguacil (Hiszpania). U stóp Najświętszej Panny przekonała się, że Bóg chce ją dla siebie. Przyjęła habit w dniu 14 maja 1890 r., zmieniając imię z Petra Maria Quintana na Rosario de Soano. W dniu 14 maja 1891 r. złożyła swe pierwsze śluby w klasztorze w Masamagrell, a 14 maja 1896 r. śluby wieczyste. Wypełniała z poświęceniem każdą służbę, którą jej powierzono: jako przełożona, członkini rady generalnej, mistrzyni nowicjatu i osoba prosząca po domach o jałmużnę.

Siostra Serafina de Ochovi (Manuela Justa Fernandez) urodziła się w Ochovi, Pamplona-Navarra, 6 sierpnia 1872 r. i została ochrzczona jako Manuela Justa. Jej rodzicami byli Hilarion Casimiro Fernandez i Juana Francisca Ibero.

Dorastała w licznej rodzinie, ubogiej, ale głęboko chrześcijańskiej, prostej i pracowitej. Owocem takiej atmosfery rodzinnej były powołania dwóch Kapucynów i dwóch Kapucynek Tercjarek. Odpowiedzią rodziców na powołanie dzieci były następujące słowa, odzwierciedlające ich styl życia: „JEŚLI MACIE POWOŁANIE, IDŹCIE SŁUŻYĆ PANU...!”

Dzieciństwo Manueli Justy przebiegało szczęśliwie i spokojnie, była otoczona czułością przez swoją rodzinę. Uczęszczała do szkoły na wsi, a poza nauką zajmowała się pracami domowymi i zabawami właściwymi dla jej wieku.

W Sanktuarium w Montiel (Benaguacil), w wieku 15 lat, w dniu 8 maja wstąpiła do Zgromadzenia nowo założonego przez Ojca Luisa Amigo. Została przyjęta do Nowicjatu w dniu 14 maja 1890 r. i zmieniła imię na Serafina Maria de Ochovi. Swoje pierwsze śluby złożyła 14 maja 1891 r.,  a śluby wieczyste w 1896 r.

Siostra   Francisca   Javier   de   Rafelbunol  (Maria  Fenollosa)  urodziła się w Rafelbuñol-Valencia (Hiszpania) w dniu 24 maja 1901 r. Na chrzcie otrzymała imię Maria.

Jej rodzice José Fenollosa i Maria Rosa Alcaina byli prostymi rolnikami, oboje należeli do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Mieli dziesięcioro dzieci i żyli zgodnie z doktryną chrześcijańską.

W takiej właśnie religijnej atmosferze przebiegały dzieciństwo i młodość Franciszki Javier. Uczęszczała do szkoły we wsi, gdzie pobierała pierwsze nauki. Wielką czcią darzyła Matkę Bożą, należała do Stowarzyszenia Dzieci Maryi. Podczas codziennych zajęć nie zapominała o lekturze duchowej, szczególnie o Ewangelii i o modlitwie różańcem. Powiedziano o niej: „W tych okolicznościach nie dziwi, że narodziło się w niej w sposób naturalny powołanie zakonne”. Kiedy wyjawiła zamiar wstąpienia do Zakonu, jej matka się sprzeciwiła, ponieważ Maria była jej prawą ręką w domu. Ustąpiła, kiedy kierownik duchowy jej córki przypomniał jej o chrześcijańskim obowiązku takiego wychowania dziecka, by wypełniało ono wolę Boga.

Franciszka wstąpiła do postulatu 15 listopada 1921 r., przyjęła habit 11 maja 1922 r., a dwa lata pózniej złożyła śluby czasowe. Śluby wieczyste złożyła 30 sierpnia 1928 r. Przed rozpoczęciem swojej służby przygotowywała się do pracy apostolskiej oraz doskonaliła swoje umiejętności muzyczne. Udzielała lekcji muzyki dziewczętom w internacie. Była pomocnicą mistrzyni nowicjatu w - przepełnionym wówczas - nowicjacie.